Vuur
Vonke versier die norse lug, ‘n ontploffing
van sterre wat aan ledemate lek,
bome, vermom as gepantserde ridders
kruis swaarde in die winterwind
hul bloedige sere splinter sap ...
agter die sirkel van mistieke middernag se masker
kekkel die vreugdevuur soos 'n heks
waar nuuskierige indringers gedagtes roof
en die intellektuele volstruis ons mislei
om die geheime van die nag te verken
sien ons God se Gees in feite wat ons vind?
stel mikroskope en teleskope ons in staat om die geheime van die heelal te verken,
of bring die vonk wat boom en blom in 'n vreugdevuur verswelg
'n wyer kring van donker?
wat maak 'n man so slim dat hy 'n groter vuur
bou met nog ‘n wyer kring van donker?
druipend deur die sooi leer
om sy flou vure aan te steek
om die gedagtes van God te ondersoek
die verkenning van die lig met die teleskoop
sy gedagtes op reis te laat gaan
en te sien die son en suster-sterre
omkring steeds die donker
©Marike Erasmus
👁 1💬 0
Something wrong with this poem?
Replies are closed for this poem.
Your Poem's Voice
See what makes your poem unique — its voice, energy, themes, and the literary traditions it draws from.
Comments (0)
No comments yet. Be the first to share your thoughts.
Log in to leave a comment.