WINTERBLUES

May 30, 2016

De ramen tranen droeve druppels

de winter kraait kale takken

een spansel wars van licht

maakt onrust tot plicht

Ik zag mezelf niet gisteren

vandaag ook niet

De spiegels ledigen fantome schijnsels

kijkend in zichzelf

winterblues ,buiktriest en

ogen tranend in gelaatsstrijd

scheurend vechtend in bolle wind

ik bloed doornend mijn weg

Kleuren tanen in donkere tinten

als dodelijk absint,asbest ,zwarte pest

Regenbogen vergrijzen ,Slaaptijd

wij liggen togend in onze matrijzen

Something wrong with this poem?

Replies are closed for this poem.

See what makes your poem unique — its voice, energy, themes, and the literary traditions it draws from.

Comments (0)

No comments yet. Be the first to share your thoughts.